fotografen zoeken naar nieuwe manieren om hun beelden te beschermen
Watermerken, logo’s en grote strepen over foto's waren jarenlang een eenvoudige manier om te voorkomen dat klanten een foto gebruikten zonder ervoor te betalen. De snelle ontwikkeling van kunstmatige intelligentie zet dat verdienmodel echter onder druk. AI kan dergelijke beveiligingen steeds overtuigender uit een afbeelding verwijderen en vervolgens zelf reconstrueren wat er vermoedelijk achter het watermerk zat.
De tekst gaat verder onder de advertentie.
Wie een stockfoto bekijkt voordat deze is gekocht, krijgt doorgaans niet zomaar het onbeschermde origineel te zien. Een voorbeeldafbeelding kan voorzien zijn van tekst, een logo of andere zichtbare markeringen.
Dat principe wordt niet alleen bij stockfotografie gebruikt. Fotografen tonen klanten vaak eerst een beveiligde proefversie en leveren na betaling de definitieve foto.
Juist daar ontstaat een nieuw probleem.
AI poetst de beveiliging weg
Online AI-diensten adverteren inmiddels openlijk met de mogelijkheid om logo's, teksten en watermerken uit afbeeldingen te verwijderen. Sommige diensten zeggen dat AI daarbij de ontbrekende delen van de foto reconstrueert aan de hand van de omgeving. Kapwing vermeldt bijvoorbeeld expliciet dat AI-inpainting wordt gebruikt om het gebied achter een verwijderd watermerk opnieuw op te bouwen. https://www.kapwing.com/nl/ai/remove/watermark/image[1]
Andere diensten gaan nog verder. VicSee noemt specifiek watermerken van stockfoto's en zegt ook diagonale teksten en semi-transparante logo's te kunnen verwijderen. https://vicsee.com/nl/ai-watermark-remover[2]
Daarmee verandert het probleem fundamenteel. Een watermerk hoeft niet meer simpelweg uitgeknipt te worden. AI kan proberen te voorspellen hoe het ontbrekende stukje foto eruit moet hebben gezien.
De tekst gaat verder onder de advertentie.
Een praktijktest uit 2026 onder 324 pogingen met verschillende AI-modellen concludeerde zelfs dat geen van de onderzochte zichtbare beveiligingstechnieken betrouwbaar bestand bleek tegen AI-verwijdering. https://www.imagecrush.io/blog/ai-proof-watermark-what-i-learned[3]
Van cruiseschip tot schoolfotograaf
Denk bijvoorbeeld aan foto's die tijdens een cruise worden gemaakt. Passagiers worden bij het diner, bij het aan boord gaan of tijdens activiteiten gefotografeerd. De gemaakte foto's kunnen vervolgens als beveiligde preview worden aangeboden. De bedoeling is duidelijk: bekijken mag, voor de bruikbare foto moet worden betaald.
Hetzelfde probleem speelt potentieel veel breder:
- Schoolfotografie: ouders bekijken proefafbeeldingen voordat ze bestellen.
- Sportwedstrijden: een fotograaf zet honderden deelnemersfoto's online waarna sporters hun eigen foto kunnen kopen.
- Pretparken en attracties: bezoekers bekijken de foto die tijdens een attractie is gemaakt.
- Bruiloften en evenementen: gasten krijgen toegang tot een online proefgalerij.
- Dance- en theaterfotografie: ouders en deelnemers kiezen achteraf welke foto's zij willen aanschaffen. Een discussie rond proefbeelden van dansfotografie werd in 2026 zelfs aangehaald als concreet voorbeeld van het probleem met AI-watermerkverwijdering. https://www.imagecrush.io/blog/ai-proof-watermark-what-i-learned[3]
- Vastgoed- en productfotografie: beveiligde voorbeeldfoto's zouden zonder toestemming kunnen worden opgeschoond en opnieuw gebruikt.
De paradox: beschermen zonder de foto onverkoopbaar te maken
De voor de hand liggende reactie is om niet langer een goede preview beschikbaar te stellen. Een fotograaf kan bijvoorbeeld uitsluitend een sterk verkleinde afbeelding tonen of een zwaardere bedekking over het beeld plaatsen.
Maar daar zit precies het commerciële dilemma.
Wie een foto wil kopen, wil eerst kunnen zien of gezichten scherp zijn, of iedereen goed kijkt en of de foto het geld waard is. Maak je de preview te klein of te zwaar verminkt, dan bescherm je misschien het product beter, maar maak je datzelfde product tegelijkertijd moeilijker verkoopbaar.
Een andere mogelijkheid is dat aanbieders uiteindelijk meer gaan vertrouwen op beveiligde galerijen, lage-resolutievoorbeelden en technische informatie waarmee het oorspronkelijke bestand later kan worden herkend, in plaats van alleen op een zichtbaar watermerk. Dat is vooralsnog vooral een mogelijke ontwikkelingsrichting, geen algemeen ingevoerde oplossing.
Een digitale kat-en-muisrace
De ironie is groot. AI wordt door fotografen gebruikt om beelden scherper te maken, achtergronden te corrigeren en foto's sneller te verwerken. Dezelfde technologie kan worden gebruikt om juist de beveiliging van hun werk te omzeilen.
Daarmee dreigt het vertrouwde watermerk zijn functie als digitaal slot gedeeltelijk kwijt te raken.
De tekst gaat verder onder de advertentie.
Voor fotografen en fotodiensten ontstaat zo een lastig vraagstuk: hoe laat je een klant voldoende van een foto zien om hem te verleiden tot aankoop, zonder tegelijkertijd genoeg beeldmateriaal prijs te geven waarmee AI er een bruikbare kopie van kan maken?
Het antwoord daarop zal waarschijnlijk niet één nieuw, slimmer watermerk zijn. Het wordt een nieuwe ronde in een kat-en-muisspel tussen beeldbeveiliging en kunstmatige intelligentie.
